donderdag 11 oktober 2012

Relatietherapie? Baat het niet, dan schaadt het wél!

Wie kent niet de uitspraak; 'baat het niet, dan schaadt het niet'. De uitspraak suggereert dat we zomaar alles kunnen ondergaan zonder (negatieve) uitwerking, alsof niets ons kan schaden! In veel situaties zal dat zo zijn , maar geldt dat ook voor therapie? Misschien is de titel van dit blog wat provocerend, dat is niet helemaal mijn bedoeling. Wél is het mijn bedoeling om u als lezer van dit blog bewust te maken om zorgvuldig te zijn in de keuze van (relatie)therapie én therapeut.

Mijn aanleiding tot het schrijven van dit blog is een artikel over relatietherapie, in het bekende PSYCHOLOGIE magazine, jaargang 31.

In dit artikel wordt beschreven hoe een vrouw op zoek is gegaan naar een geschikte relatietherapeut, om haar relatie met haar man te redden. Haar zoektocht begint zoals velen bij de zoekmachine Google.

De eerste therapeut waar ze een afspraak mee heeft doet de deur open op blote voeten, 'ik had meteen rechtsomkeert moeten maken'.

De tweede therapeut, via een bevriend stel, zit teveel op het gegraaf in het verleden, analyse van problemen en sluit niet aan bij het stel, het blijft bij één (intake)gesprek.

De derde therapeut, via de huisarts, geeft bij het stel al snel irritatie omdat de therapeut weinig uitleg geeft over haar aanpak, haar afleidende oorbellen, het meningsverschil tussen therapeut en het stel over een werkbare hulpvraag en frequentie van gesprekken.

Via een bevriend stel komt het stel uit bij de vierde therapeut, een coach. Het lijkt even de goede kant op te gaan, ik-boodschappen worden aangeleerd en het stel krijgt inzicht in elkaars gedrag en begrijpen elkaar beter. Al snel schiet het stel weer in hun oude gedrag. Advies van de coach is om tijdelijk afzonderlijke gesprekken te voeren met de coach en ook een andere creatief therapeute in te schakelen voor gesprekken met de vrouwelijke cliënt. Het gescheiden gesprekken voeren roept bij het stel vragen op, 'want het gaat er toch om dat we samen constructief met moeilijkheden leren omgaan?'. Na verloop van tijd gaat het stel samen door met de creatief therapeute. De vraagstelling van de therapeute lijkt vooral negatief en dus krijgt zij ook negatieve antwoorden! Ze geeft tips en adviezen die NIET worden overgenomen door het stel. Tijdelijk gaat de therapeute weer afzonderlijk met de man en de vrouw in gesprek. Uiteindelijk beëindigt de therapeut de therapie via een brief aan het stel. De relatie is kapot!

De vijfde therapeut, via de huisarts, is een lichaamsgerichte therapeute. Ook deze therapie is geen succes. De therapeut geeft adviezen waar het stel niet mee eens is en uiteindelijk stopt ook deze therapeut met het stel.

'de hele therapiemolen heeft uiteindelijk meer kapotgemaakt dan ons lief is'.

Baat het niet, dan schaadt het wél!
In bovenstaand voorbeeld raakt het stel steeds meer het vertrouwen in (de) therapeuten kwijt, maar dat niet alleen, de relatie van het stel wordt steeds slechter, het stel raakt ontmoedigd en gaat uiteindelijk scheiden!
De interne locus of control wordt niet ontwikkeld en de externe locus of control groeit, zie mijn blog over de interne- en externe locus of control in een (pastoraal) gesprek.

Waar ging het in de therapie mis?
Wat mij opvalt is dat 'de therapeuten' in het artikel wel werkten met de problemen van het stel, maar niet met de ideeën, vaardigheden, hulpbronnen, competenties, krachten, uitzonderingen op de problemen en oplossingen van het stel zelf! De therapeuten zaten veel op de analyse van de problemen, anamnese, gevoelsreflecties, diagnose en advisering. In feite gaat het hier om therapie op basis van het medisch model. Dit model werkt goed bij machines, maar mensen zijn GEEN machines! Als een machine kapot is moet je het probleem en de oorzaak, net zolang analyseren tot dat je het gevonden hebt. Dan vervang je het kapotte onderdeel en klaar, de machine werkt weer! Maar mensen zijn geen machines en laten zich op die manier niet analyseren. Veel therapeuten werken vanuit het medisch model en behandelen mensen als machines. In veel gevallen krijg je dan situaties zoals in het voorbeeld hierboven.

Kan het ook anders?
Ja, gelukkig kan het ook anders! Haaks op de therapeutische behandeling vanuit het medisch model staat de oplossingsgerichte therapeutische benadering (solution focused therapy). Ben je nieuwsgierig? Lees dan binnenkort op mijn blog; Oplossingsgerichte relatietherapie, een respectvolle en hoopvolle benadering!





Praktijk PDJ-Therapie
Peter de Jong
Oplossingsgericht therapeut
www.pdj-therapie.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten