zondag 15 april 2012

Oplossingsgerichte gesprekstherapie in een pastorale setting

Vanuit mijn eigen praktijk (psychosociale en pastorale hulpverlening) heb ik goede ervaringen met oplossingsgerichte gesprekstherapie als methodiek in pastorale gesprekken. Ik probeer dit in het kort uit te leggen.De context van pastorale hulpverlening is waar levensvragen en geloofsvragen samenkomen. De (bijbelse) basishouding van de pastoraal hulpverlener is; naast de ander staan, aansporen, bemoedigen en hoop geven. Het begrip "hoop" is hier de kern van het evangelie!
Mijn specialisatie is oplossingsgerichte gesprekstherapie. Een oplossingsgerichte hulpverlener kent dezelfde basishouding als van een pastoraal hulpverlener, namelijk respectvol en hoopvol. Respectvol, omdat er wordt aangesloten bij wat de ander vertelt met een houding van "niet weten", en hoopvol omdat de successen, krachten en hulpbronnen centraal staan. De oplossingsgerichte hulpverlener blijft niet lang stilstaan bij de problemen, beperkingen en klachten. Ook vindt een oplossingsgerichte hulpverlener het stellen van een diagnose en het maken van een probleemanalyse niet interessant voor het construeren van oplossingen voor een betere toekomst. De overeenkomsten tussen pastorale hulpverlening en oplossingsgerichte therapie zijn naar mijn mening: respectvolle samenwerking en hoop bieden. Een respectvolle samenwerking ontstaat niet zomaar. Eigen waarden en normen, diepgewortelde gedachten en overtuigingen kunnen een respectvolle samenwerking behoorlijk in de weg staan. Een oplossingsgerichte hulpverlener is geïnteresseerd in en nieuwsgierig naar de percepties van de ander en respecteert deze percepties.
Om het begrip "hoop", in een pastoraal gesprek vorm te geven kan de hulpverlener de "wondervraag" stellen. De wondervraag is een oplossingsgerichte techniek en is een vraag die perfect past in een pastoraal gesprek! De vraag suggereert namelijk dat God middels een wonder kan ingrijpen in mensenlevens. De wondervraag kan in diverse contexten gesteld worden en laat zich gemakkelijk aanpassen. In een pastoraal gesprek kan de vraag als volgt gesteld worden: "stel dat vannacht terwijl je slaapt en het donker en stil is in je huis, de Here God ingrijpt in jouw leven en je probleem middels een wonder van je wegneemt en als je dan 's ochtends wakker wordt, waaraan zul je dan merken dat God een wonder heeft laten gebeuren?". Mijn ervaring in pastorale gesprekken is, dat mensen goed in staat zijn om een beschrijving te geven van wat er anders is in hun leven, na het wonderlijk ingrijpen van de Here God.
Natuurlijk kan de wondervraag niet plompverloren tijdens een gesprek worden gesteld, er moet aan een aantal "technische" voorwaarden zijn voldaan wil je de vraag kunnen stellen, waaronder timing, type-relatieopbouw, mandaat enz. Ook moet de vraag goed ingeleid worden, immers, van het praten over problemen naar het praten over oplossingen is een bijzonder ingewikkeld proces, dit moet de hulpverlener goed begeleiden.
Tijdens het exploreren van hoe het leven na het wonder er uit zal zien wordt het begrip "hoop" tot in de kleinste details uitgewerkt. Wat mij altijd weer opvalt is dat mensen in deze fase van verandering letterlijk hoop uitspreken, hun gezichtsuitdrukking ontspannender wordt, actiever in het gesprek zitten, blijer worden, enz. Er wordt een "nieuw leven" voorgesteld waarin de problemen niet of minder aanwezig zijn. Hoop en herstel worden verkend, vormgegeven en bevestigd.
Oplossingsgerichte gesprekstherapie is naar mijn mening/ervaring een goede keus als basismethodiek in pastorale gesprekken vanwege de sfeer die te hulpverlener uit ademt namelijk; respect en hoop!

Wil je meer weten over oplossingsgerichte gesprekstherapie in pastorale gesprekken neem dan vrijblijvend met mij contact op. Ook kan PDJ-Therapie workshops, trainingen en voorlichting geven over oplossingsgerichte gespreksvoering in kerken en gemeenten aan pastorale teams en kerkleiders.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten